व्यासपीठ

नऊ वर्षांपूर्वी आलेल्या लगे रहो मुन्नाभाई आणि या सिनेमात एक साम्य आहे. दिलीप प्रभावळकर. तसेच संकल्पनेच्या पातळीवर सुद्धा ते सारखेच आहेत असं म्हणायला वाव आहे. अर्थात दोन्हींच्या विषयात आणि मांडणीत ते दोन ध्रुवांवर आहेत तरी त्यात साम्य आहे ते त्यांच्या मुळाशी असणाऱ्या चमकदार कल्पनेसाठी. लगे रहो... मध्ये गांधीजी आणि त्यांचे विचार आजच्या काळाशी एका गुंडाच्या सद्सद्विवेकबुद्धीशी गुंफून राजकुमार हिरानीने मजा आणली होती. इथे सुद्धा एक चमकदार कल्पना आहे. एक पोस्टमन चोरून पत्र वाचण्याच्या खोडीमुळे तीन कुटुंबात कसा गोंधळ उडवून देऊ शकतो ही. तो पोस्टमन आहे मळगावचा प्रभाकर (हृषीकेश जोशी). पत्र देणे, घेणे, पेटीतनं पत्र काढून त्यांची छाननी करून ती योग्य जागी पोचवणे ही कामे तो करतो. तरी पण इमानेइतबारे चालणाऱ्या या कामात त्याला रस नाही. त्याला रस आहे ते ज्यांची पत्रे तो पोचवतो त्यांना लोकं पत्रातून काय सांगतात याची. यासाठी गावातल्या जवळ जवळ सर्वांची पत्रे तो वाचत असतो आणि ज्या पत्रात महत्वाचं नाही ते पत्र त्यांचे त्यांना पोचवत असतो. पण ज्यात महत्वाचं आहे ते मात्र त्यांना न देता पत्र आलंच नाही अस...